W latach 1975–2000 prowadził badania terenowe nad eko-kosmologią i dźwiękami w regionie lasów tropikalnych w Bosavi w Papui-Nowej Gwinei. Przebywając wśród zamieszkującej ten teren społeczności Kaluli zajął się takimi zagadnieniami jak: krajobraz dźwiękowy, śpiew ptaków, język, natywna poezja oraz muzyka. Od roku 2000 Feld zaangażował się w multimedialny projekt nad historią i kulturą dzwonów w Europie. W jego ramach wykonał nagrania terenowe we Francji, Finlandii, Norwegii, Grecji, Włoszech oraz Dani. Od 2004 głównym tematem badawczym Felda stała się diasporyczna akustemologia oraz historia jazzu w Akra w Ghanie. Bada tam między innymi muzyczne dziedzictwo Ghanby człowieka, dzięki któremu w latach 50. XX wieku do amerykańskiego jazzu wprowadzono afrykański bęben, tzw. talking drum; współpracuje także z Accra Trane Station – grupą muzyków zainspirowanych muzyką Johna Coltrane’a, a także bada muzyczne zjawisko zwane Por-Por – rodzaj muzyki jazzowej granej przez kierowców autobusów i ciężarówek za pomocą charakterystycznych klaksonów. Rezultaty badań Felda w Gahanie zostały zgromadzone na 10 płytach CD, 4 DVD oraz kilku filmach dokumentalnych, a także w książce pt. Jazz Cosmpolitanism in Accra.