thumb|250px|Emblemat mądrości, George Wither (1635)
Filozofia nowożytna – okres w zachodniej filozofii – od renesansu aż do współczesności.
Ramy chronologiczne Ramy chronologiczne filozofii nowożytnej zależą przede wszystkim od przyjętego znaczenia terminu nowożytność. Podstawowy podział na trzy epoki został przeprowadzony przez Wilhelma Gottlieba Tennemanna, który wyróżnił: filozofię starożytną, obejmujący filozofię starożytnej Grecji i Rzymu, filozofię średniowieczną, filozofię nowożytną.
W tym ujęciu renesans jest epoką przejściową między średniowieczem a nowożytnością. Właściwa nowożytność rozpoczyna się wraz z dziełami „wielkich filozofów” XVII w. (Kartezjusz, Hobbes, Leibniz). Podział trójdzielny – jako zbyt schematyczny i ogólny – był wielokrotnie krytykowany, nadal jest jednak luźno stosowany w wielu pracach.
Odmienna konwencja chronologiczna przyjęta jest w wielu pracach polskich historyków filozofii (również w tym artykule). Wyróżnia się w nich: filozofię starożytną, filozofię średniowieczną, filozofię nowożytną, filozofię współczesną.