Strzała (, ) – wieś na Białorusi, w rejonie zdzięcielskim obwodu grodzieńskiego, około 9 km na północny zachód od Zdzięcioła.
Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie słonimskim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 98..
Historia Strzała, będąc atynencją Żukowszczyzny, należała w połowie XVIII wieku do Hipolita Sowy-Korsaka herbu Lis odmieniony (1723–1787), starosty wielatyckiego, stolnika nowogródzkiego. Spośród jego sześciorga dzieci Strzałę odziedziczył po nim Jan, szambelan dworu królewskiego w 1783 roku. Wraz z żoną, Karoliną Ordzianką, mieli dwie córki i syna, Juliana Korsaka (~1806–1855), który odziedziczył majątek. Był mężem Józefy Maćkiewiczówny, zmarł bezpotomnie, a majątkiem po jego śmierci zarządzała wdowa. Dalsze losy własności majątku są nieznane.
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Strzała, wcześniej należąca do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazła się na terenie powiatu słonimskiego (ujezdu) guberni słonimskiej, później litewskiej, grodzieńskiej i mińskiej Imperium Rosyjskiego.