Ignatij Trofimowicz Nowikow (ros. Игна́тий Трофи́мович Но́виков, ur. w miejscowości Kamienskoje (obecnie w granicach Kamieńskiego), zm. 25 grudnia 1993 w Moskwie) – radziecki działacz państwowy i partyjny, wicepremier ZSRR (1962–1983), Bohater Pracy Socjalistycznej (1961).

Życiorys Urodzony w rosyjskiej rodzinie robotniczej, uczył się w męskim gimnazjum, 1919 przerwał naukę po śmierci rodziców, pracował jako robotnik rolny i pomocnik kowala. Od 1921 pracował w kopalniach Donbasu, wstąpił do Komsomołu, 1925 wrócił do Dnieprodzierżyńska, gdzie pracował w fabryce metalurgicznej. Studiował wieczorowo na Wydziale Energetycznym Dnieprodzierżyńskiego Instytutu Metalurgicznego, od 1926 należał do WKP(b), był instruktorem-wykładowcą w miejscowej szkole, pracował również jako starszy inżynier ds. montażu kotłów i turbin w rejonowej elektrowni. Członek biura kolektywu partyjnego Dnieprodzierżyńskiego Instytutu Metalurgicznego, który ukończył w 1932, później był inżynierem w Instytucie Koksochemicznym w mieście Kommunarka (obecnie Ałczewsk), od 1934 pracował w Szymkencie m.in. jako dyrektor elektrowni. Od maja 1937 główny inżynier zakładu ołowiowego w Saratowie, przez miesiąc był jego dyrektorem, a po ataku Niemiec na ZSRR został sekretarzem Komitetu Obwodowego WKP(b) w Saratowie ds.