W maju szwadron wszedł w skład 1 pułku kawalerii KOP jako jego 2 szwadron.
1 września 1939 w Wójcinie walkę z Niemcami prowadził III pluton, który był placówką ubezpieczającą 2 szwadron w rejonie folwarku Makowszczyzna. W czasie walki ranny został dowódca plutonu, podporucznik Szkudlarek.
Żołnierze szwadronu Dowódcy szwadronu: rtm. Jerzy Dąbrowski (od 4 października 1924 – był w 1928) rtm. Szczęsny Różałowski (był w 1937) rtm. Kazimierz Reszke (8 sierpnia 1937 –) rtm. Heliodor Romaszkiewicz z 23 p.uł (do 6 września 1939)
Młodsi oficerowie szwadronu: por. Czesław Kadenacy z 13 puł, syn Bolesława i Zofii („Zuli”) z Piłsudskich, starszej siostry Józefa, były adiutant przyboczny Naczelnego WodzaWiktor Cygan, Indeks nazwisk w: Mieczysław Lepecki, Pamiętnik adiutanta marszałka Piłsudskiego, PWN, Warszawa 1987, s. 349. (od 6 lipca 1926Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 6 lipca 1926, s. 205.)
Obsada personalna w marcu 1939 Ostatnia „pokojowa” obsada oficerska szwadronu dowódca szwadronu – rtm. Romaszkiewicz Heliodor oficer szwadronu – por. Czamyszewicz Antoni