W latach 1950–1970 pracował jako tłumacz symultaniczny i konferencyjny (samouk), oraz szef kolektywów tłumaczeniowych NRD na konferencjach partyjnych, kongresach i międzynarodowych seminariach. Dziedziną przekładoznawstwa ostatecznie zajął się w 1956 roku, gdy został wykładowcą nowo powstałego instytutu tłumaczeniowego na Uniwersytecie Karola Marksa w Lipsku i zastępcą dyrektora tego instytutu, Albrechta Neuberta (razem z którym był potem zaliczany do „Szkoły Lipskiej”).

W latach 1957–1961 oraz 1965-1969 był dyrektorem oraz zastępcą dyrektora instytutu tłumaczeniowego na wydziale filologicznym na Uniwersytecie w Lipsku. Od roku 1969 do 1980 był kierownikiem zakładu tłumaczeń słowiańsko-niemieckich wydziału językoznawstwa formalnego i stosowanego.

Praca W ciągu swojego życia Otto Kade zajmował wiele wpływowych stanowisk związanych nie tylko z tłumaczeniem. W latach 1957–1974 był współredaktorem, a następnie zastępcą redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Fremdsprachen” (języki obce) traktującego o teorii i praktyce komunikacji międzyjęzykowej.