Częściowo w celu zaspokojenia finansowych potrzeb laboratorium Maturana i Varela organizowali unikalne kursy biologii poznania dla ludzi niezwiązanych z nauką (menedżerów, inżynierów, a nawet zagranicznych dyplomatów). Troszcząc się o popularyzację swoich koncepcji pisali książki popularnonaukowe, organizowali naukowe konferencje, przyjmowali licznych gości z kraju i zagranicy.
Lata 1984 – … Po intensywnym rozwoju w latach 1980–1984 nastąpiło jego zahamowanie, związane przede wszystkim z wyjazdami do USA lub Europy. W 1984 roku F. Varela wyjechał do laboratorium niemieckiego neuropsychologa Wolfa Singera w Hamburgu jako stypendysta Humboldta, a w roku 1985 postanowił zostać we Francji, przyjmując ofertę CNRS. Na początku lat 80. z Santiago wyjechało do Stanów Zjednoczonych lub Europy wielu innych dotychczasowych współpracowników Maturany. W latach 1985–1990 sytuacja finansowa i instytucjonalna stawała się coraz trudniejsza; aż do późnych lat 80. laboratorium było wyposażone głównie w sprzęt kupiony w okresie 1960–1970 przez Maturanę. Odpowiedzialność za prowadzenie jednostki przejmowali jego współpracownicy i następcy (m.in.