Sydney Camm jednak już od 1933 roku zaczął zwracać uwagę Ministerstwa na celowość skonstruowania myśliwca jednopłatowego, opartego na konstrukcji Fury; podjął też wówczas wstępne prace projektowe.
W maju 1934 Ministerstwo Lotnicze ogłosiło specyfikację F.5/34, dotyczącą konstrukcji jednopłatowego myśliwca o prędkości 300 mil/h (483 km/h) i uzbrojeniu w 6–8 karabinów maszynowych. Jako napęd samolotu Camm wybrał nowo opracowywany silnik widlasty Rolls-Royce PV-12 (późniejszy Merlin). W sierpniu 1934 projekt wstępny zaprezentowano Ministerstwu Lotniczemu, co doprowadziło do wydania szczegółowej specyfikacji F.6/34, odpowiadającej konstrukcji Hawkera. 4 września 1934 wytwórnia formalnie zgłosiła swój projekt, pod oznaczeniem F.36/34. 18 lutego 1935 lotnictwo zamówiło budowę nieuzbrojonego prototypu, o numerze fabrycznym K5083. Jako uzbrojenie przewidziano osiem amerykańskich karabinów maszynowych Browning umieszczonych w skrzydłach, które miały być produkowane na licencji w celu zastąpienia podatnych na zacięcia Vickersów, typowych dla wcześniejszych brytyjskich samolotów. Prototyp samolotu został oblatany 6 listopada 1935 w Brooklands (pilot George Bulman). Oblot nowoczesnego myśliwca starano się utrzymywać w tajemnicy, nie informując o nim prasy.