Produkcja samolotów odbywała się w fabryce Heinkla w Rostoku. Zmontowano tutaj 130 maszyn o numerach Wk Nr od 1439-1456, od 1557 do 1558, od 1651 do 1667, od 1801 do 1813, od 2177 do 2216 oraz od 2304 do 2343. Drugą fabryką były zakłady Dorniera w Wismarze. Zmontowano tutaj 283 maszyny o numerach Wk Nr od 1003-1265 oraz 1500-1519. Próbowano opracować zmodernizowaną wersję He 111B z silnikami Daimler-Benz 601, która otrzymała oznaczenie He 111D. Z powodu opóźnień oznaczenie zarezerwowano dla samolotów prowadzących formację bombową. Jedyna maszyna zbudowana w tej wersji to He 111V9 o numerze Wk Nr 1436Szymon Tetera, Heinkel He 111, "Lotnictwo", nr 10 (2014), s. 88, ISSN 1732-5323. mały|left|Stanowisko strzeleckie w He 111 lecącym nad polskim miastem we wrześniu 1939 roku
Luftwaffe zamówiły 300 takich maszyn oznaczonych jako Heinkel He 111B. Trzydzieści maszyn tej wersji trafiło wkrótce do Hiszpanii, gdzie służyły w ramach Legionu Condor w czasie tamtejszej wojny domowej, dowodząc swojej wartości bojowej i zdolności do ucieczki przed większością próbujących je przechwycić myśliwców, a zastosowane uzbrojenie strzeleckie okazało się wystarczającym do obrony przed ścigającymi samolotami przeciwnika.