Potyczka pod Potokiem – potyczka powstania styczniowego stoczona 20 marca 1863 roku w okolicach wsi Potok. Starcie odbyło się między oddziałem powstańczym pod dowództwem podpułkownika Dionizego Czachowskiego, a oddziałem rosyjskim. Walka zakończyła się wygraną powstańców.
Geneza Wkrótce po wybuchu powstania styczniowego Marian Langiewicz zorganizował w Wąchocku swoją własną partię powstańczą. Liczyła ona w pierwszych dniach powstania około tysiąca powstańców. Oddział ten składał się z trzech batalionów, a czwarty batalion był dopiero formowany. Dowódcą trzeciego batalionu był Dionizy Czachowski. Batalion liczył wtedy 310 żołnierzy. W dniach 1–3 lutego 1863 doszło do kilku starć pod Wąchockiem, które powstańcy przegrali. W rezultacie tych starć dowódcy dwóch pierwszych batalionów rozpuścili swoich żołnierzy. Batalion Czachowskiego, mimo przegranej, zachował zdolność bojową. W ciągu następnych tygodni Marian Langiewicz stoczył szereg walk na terenie województwa sandomierskiego i krakowskiego. W międzyczasie ogłosił się dyktatorem powstania. Oddział Langiewicza ciągle się powiększał, osiągając w końcu liczebność około 3600 żołnierzy i zyskując tym samym nazwę „korpusiku”. Jego część stanowił pierwszy pułk, dowodzony przez podpułkownika Dionizego Czachowskiego.