Efekt działania i teoretyczne wyliczenia określające osiągi owiewki tego typu powstały dopiero pod koniec lat trzydziestych.
Podobnie jak w przypadku innych usprawnień związanych z eliminacją lub zmniejszeniem oporów aerodynamicznych, użycie okapotowania NACA podnosi osiągi samolotu, pozwalając na osiągnięcie większej prędkości maksymalnej i zmniejszenie zużycia paliwa. Owiewka NACA jest znana także w języku angielskim jako pressure cowling (dosł. „okapotowanie ciśnieniowe”).
Do testowania okapotowania użyto w 1928 samolotu Curtiss AT-5A. Samolot z owiewką NACA uzyskał prędkość 137 mil na godzinę, a bez owiewki – 118 mil na godzinę.
Jednym z pierwszych samolotów komercyjnych używających tego okapotowania był Lockheed Vega. Zalety nowej owiewki zostały zademonstrowane w lutym 1929, kiedy należący do Lockheed Air Express samolot Vega wyposażony w nową owiewkę ustanowił nowy rekord w transkontynentalnym przelocie nad Stanami Zjednoczonymi w czasie 18 godzin i 13 minut. W przypadkach innych samolotów ich osiągi także znacznie poprawiły się po zastosowaniu tego