W końcowej części ma on charakter zawaliskowy. Prawdopodobnie Suchy Korytarz i korytarz biegnący z Sali pod Moreną, łączyły się w przeszłości, tworząc dawne otwory jaskini.  W kierunku południowo-zachodnim odchodzą dwa ciągi. Pierwszy jest kontynuacją Suchego Korytarza. Drugi jest zapewne kontynuacją obu ciągów biegnących spod moreny. Oba korytarze łączą się po kilku metrach w niewielkiej salce, w której w części północnej znajduje się niski przełaz. Za nim znajduje się druga salka. Obie salki mają charakter zawaliskowy i kończą się niedostępnymi szczelinami. Z północno-wschodniej części drugiej salki idzie korytarzyk prowadząc do dalszej części jaskini. Aby dostać się do tego ciągu należy pokonać próg o wysokości około 3,5 metrów. Dalej ciąg przechodzi się obok studzienki (15 metrów głębokości). Główny korytarz zmienia tu na krótko kierunek i przybiera formę obszernego chodnika o charakterze zawaliskowym. Z kierunku południowego dochodzi w tym miejscu stromo wznoszący się, równoległy ciąg również o charakterze zawaliskowym. Kończy się on niedostępną szczeliną podobnie jak leżące pod nim zawaliskowe salki. Zjeżdżając studzienką dociera się do niewielkiej salki, z której po zaklinowanych wantach schodzi się stromym progiem do Syfonu Okresowego.