dolny ciąg jest meandrem, który dochodzi do 2,7-metrowego progu kończącego się na dnie tej studzienki Trawersując nad studzienką można wejść do szerokiego, idącego stromo w górę 9-metrowego korytarza kończącego się zawaliskiem.
Ze ściany nad studzienką wypływa woda i spada do studzienki tworząc wodospad, a na dnie małe jeziorko. Z niego bierze początek ciek wodny płynący znajdującym się tam bocznym, krótkim korytarzem kończącym się niedostępną szczeliną.
Przyroda W jaskini można spotkać niewielkie stalaktyty. Roślinność nie występuje. Tylko w okolicach otworu rosną glony, porosty i mchy.
Historia odkryć Jaskinię odkrył A. Michalik w 1950 roku. Pierwszy jej plan, który nie został jednak opublikowany, sporządził Stefan Zwoliński w 1952 roku.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Wysokich