Antoni Gac (ur. 11 kwietnia 1899, zm. 1977) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego II RP i podpułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 11 kwietnia 1899 jako syn Jakuba. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20 był oficerem 12 pułku piechoty w garnizonie Wadowice. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. Ukończył XI Kurs Normalny 1930–1932 w Wyższej Szkoły Wojennej. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. W styczniu 1934 został przeniesiony do Sztabu Głównego w Warszawie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 110. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Brał udział w II wojnie światowej.