Dytryk V (według innych wersji numeracji: VI lub VII) (ur. ok. 1226 r., zm. we wrześniu 1275 r.) – hrabia Kleve od 1260 r.

Życiorys Dytryk był synem hrabiego Kleve Dytryka IV i jego drugiej żony, Jadwigi, córki margrabiego Miśni i Łużyc Dytryka I Zgnębionego. Po śmierci w 1245 r. starszego brata, także Dytryka (pochodzącego z pierwszego małżeństwa ojca) został następcą tronu kliwijskiego. Po raz pierwszy pojawił się w źródłach w 1242 r. jako Dytryk z Miśni (dla odróżnienia od starszego brata określono go miejscem pochodzenia jego matki). Jeszcze przed śmiercią ojca został dopuszczony do współrządów; w 1255 r. otrzymał w podziale księstwa jego większą część z Kleve i Kalkarem, podczas gdy młodszy brat Dytryk Luf otrzymał przede wszystkim ziemie na prawym brzegu Renu z Wesel.

W 1257 r. Dytryk poślubił Aleidis, córkę hrabiego Sponheim Henryka I, która w posagu wniosła mu hrabstwo Hülchrath stanowiące lenno podległe arcybiskupom Kolonii. Po śmierci ojca w 1260 r. Dytryk odziedziczył tytuł hrabiego Kleve. Podczas swych rządów znajdował się pod wpływem arcybiskupów Kolonii, szczególnie swego kuzyna Engelberta z Falkenburga pełniącego tę funkcję w latach 1261–1274.