W 1959 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego.

W latach 1959-1960 był szefem sztabu 18 Armii Ogólnowojskowej Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, 1960-1964 szefem sztabu 3 Gwardyjskiej Armii Ogólnowojskowej w Magdeburgu, 1964-1967 dowodził 4 Armią Ogólnowojskową Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego w Baku.

Od września 1967 do czerwca 1976 dowódca Wojsk Białoruskiego Okręgu Wojskowego, od czerwca 1976 do czerwca 1984 dowódca wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, 29 października 1976 awansowany na generała armii, od czerwca 1984 do lipca 1986 głównodowodzący Wojskami Dalekiego Wschodu, 1986-1987 główny inspektor Ministerstwa Obrony - zastępca ministra obrony ZSRR. Od czerwca 1987 do sierpnia 1991 głównodowodzący Wojskami Obrony Powietrznej - zastępca ministra obrony ZSRR, zastępca głównodowodzącego Zjednoczonych Sił Zbrojnych - dowódca wojsk Obrony Powietrznej Państw-Stron Układu Warszawskiego.

W sierpniu 1991 zwolniony ze służby.

Od 1971 zastępca członka, a od 1976 członek KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 7 do 11 kadencji.