mały De re diplomatica libri VI (pol. Sześć ksiąg o dyplomatyce) – traktat o średniowiecznych dokumentach opublikowany w 1681 w Paryżu przez francuskiego uczonego benedyktyńskiego – Jeana MabillonaMaciej Dorna, De re diplomatica libri VI, w: Winieta - pismo Biblioteki Raczyńskich, Poznań, nr 3(70)/2015, s.8, ISSN 1509-6343.
Przez badaczy tego okresu dzieło uznawane jest za jedno z najwybitniejszych osiągnięć swojej epoki w zakresie krytycznego badania materiałów historycznych. Traktat powstał pod wpływem działań Daniela van Papenbroecka (uczonego z kręgu Bollandystów), który w 1675 wydał traktat Propylaeum antiquarium circa veri ac falsi discrimen in vetustis membranis (Wprowadzenie antykwaryczne o rozróżnianiu tego co prawdziwe i fałszywe w dawnych dokumentach). Odrzucił w nim, jako falsyfikaty, dużą część dokumentów merowińskich i karolińskich, zgromadzonych w benedyktyńskim opactwie Saint-Denis pod Paryżem. Urażeni tym faktem Benedyktyni postanowili dać odpór tym tezom, a wykonanie tego zadania powierzyli Mabillonowi. Pracę rozpoczął w 1679, a zakończył we wrześniu 1681.