26 sierpnia 1939 otrzymał kartę mobilizacyjną do 4 Pułku Strzelców Konnych w Płocku. Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej, jako rotmistrz rezerwy dowodził szwadronem marszowym. Szwadron przemieszczał się z Płocka przez Warszawę do Garwolina, a następnie z Garwolina przez Łuków w kierunku na Włodawę. W rejonie Rawa Ruska – Uchnów na wiadomość o kapitulacji Warszawy rozwiązał szwadron. Po rozwiązaniu szwadronu ukrywał się przed aresztowaniem przez Gestapo w ramach Intelligenzaktion. W kwietniu 1940 został aresztowany w Warszawie. Przetrzymywany na Pawiaku, następnie w dniu 2 maja przewieziony do obozu w Sachsenhausen i potem do Mauthausen(numer obozowy 3138), gdzie został rozstrzelany 18 listopada 1940.

Życie prywatne Urodził się w rodzinie Stefana (1864–1937) i Anieli (1866–1942) z domu Messner. Jego ojciec był urzędnikiem w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim w Płocku. Miał 3 braci: Władysława (1891–1904), Tadeusza (1893–1973) i Zygmunta (1896–1972) oraz siostrę Marię (1894–1894).