thumb|Grupa oficerów Armii Polskiej we Włoszech, Santa Maria Capua Vetere, 5 listopada 1918 roku thumb|Przegląd Pułku Dąbrowskiego przez mjr Leona Konstantego Radziwiłła, 27 listopada 1918 roku thumb|Konstanty Skirmunt, szef misji KNP we Włoszech
Armia Polska we Włoszech 1918–1919 (wł. Armata Polacca in Italia) – formacja wojsk polskich utworzona z jeńców polskich z Armii Austro-Węgier i Armii Cesarstwa Niemieckiego, którzy dostali się do niewoli włoskiej w czasie I wojny światowej.
Jeńcy polscy w niewoli włoskiej Po przystąpieniu Królestwa Włoch do I wojny światowej po stronie Ententy w maju 1915 roku powstał nowy front, na którym walczyli Polacy wcieleni do armii Austro-Węgier. Po przegranych przez monarchię habsburską bitwach we Włoszech, wchodzący w jej skład Polacy zsyłani byli do obozów jenieckich w całych Włoszech, których było prawie 2000. Jak donosiła prasa: porozrzucani są po wszystkich obozach tak, że nie ma prowincji, gdzie by Polaka nie byłoIrena Homola-Skąpska, Polska prasa w obozach jeńców we Włoszech w czasach I wojny światowej, w: Rocznik Historii Prasy Polskiej, t. XIII (2010), zeszyt 1–2 (25–26), s. 120..