Wawrzyniec Ciołek herbu Ciołek – szlachcic polski, dworzanin królewski, rotmistrz jazdy obrony potocznej.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej Ciołków herbu własnego, wywodzącej się z Powsina w ziemi czerskiej na Mazowszu. Był synem Jakuba i Elżbiety ze Słąnków, skarbnikówny czerskiej. Jego dziad Andrzej był podkomorzym czerskim. W 1522 wzmiankowany jako dworzanin króla Zygmunta Starego, w roku tym zapłacił zadośćuczynienie Krzysztofowi Rokickiemu, za zabicie podczas sprzeczki jego brata Klemensa. W 1524 Ciołek i inni wojskowi poręczył we Lwowie, pod wadium 4000 florenów, za Pieczychowskiego, który miał stawić się na każde wezwanie królewskie. Od 1527 wymieniany jest w dokumentach wojskowych jako rotmistrz jazdy potocznej na Podolu. 27 czerwca 1531 otrzymał list przypowiedni na sformowanie 300 konnej chorągwi jazdy, na wyprawę mołdawską poprowadził 291 żołnierzy, w tym 31 konny poczet własnyMarek Plewczyński, Obertyn 1531, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, s.127-128. Wyróżnił się podczas walk o Pokucie, hetman wielki koronny Jan Tarnowski wspominał o jego męstwie w liście, z 5 sierpnia 1531, do Zygmunta Starego, polecając go łasce królewskiej.