Wasilij Kuźmicz Awierin (ros. Василий Кузьмич Аверин, ur. 1885 we wsi Letoszniki w guberni smoleńskiej, zm. 28 grudnia 1945 w Jakucku) – radziecki polityk.
Życiorys W 1904 wstąpił do SDPRR, 1915 aresztowany i zesłany do guberni irkuckiej, w marcu 1917 został członkiem Jekaterynosławskiego Komitetu SDPRR(b). Do 29 grudnia 1917 przewodniczący Sztabu Wojskowo-Rewolucyjnego przy Radzie Jekaterynosławskiej, od grudnia 1917 członek Kolegium Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR, w marcu 1918 naczelnik obrony rejonu jekaterynosławskiego, 1918 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rosławskiej Rady Powiatowej. Od listopada 1918 do stycznia 1919 szef Wydziału Politycznego Specjalnej Grupy Wojsk Kurskiego Kierunku, od 28 listopada 1918 członek Tymczasowej Władzy Robotniczo-Chłopskiej Ukraińskiej Republiki Ludowej, od 29 stycznia do lutego 1919 ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ukraińskiej SRR, od 6 marca 1919 do 5 kwietnia 1920 zastępca członka KC KP(b)U. Od lutego do czerwca 1919 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Jekaterynosławskiej Rady Gubernialnej, później pełnomocnik Rady Obrony Ukraińskiej SRR i KC KP(b)U do Walki z Kontrrewolucją i Bandytyzmem, 1919 przewodniczący Rady Rewolucyjnej Jekaterynosławskiego Rejonu Ufortyfikowanego i wojskowy komisarz (wojenkom) pułku.