Salomea Zielińska (ur. 9 maja 1921, zm. 13 listopada 2009) – polska pielęgniarka.
thumb|Miejsce pochówku Salomei Zielińskiej Życiorys Urodziła się 9 maja 1921. Była córką Marii. Podczas II wojny światowej przeniosła się z Trembowli do Sanoka w marcu 1942 za radą udającej się tam siostry zakonnej z zamiarem pracy w opiece pielęgniarskiej. W 1942 podjęła pracę w sanockim szpitalu, początkowo jako salowa. Uczestniczyła w konspiracji. Po nadejściu frontu wschodniego w sierpniu 1944 udzielała pomocy pielęgniarskiej rannym w walkach o miasto. Podczas walk w sierpniu 1944 wraz z kilkoma pracownicami schroniła się w piwnicy szpitala (wśród nich był lekarz dr Marian Killar). Po odbiciu miasta przez Niemców udzielała pomocy rannym żołnierzom radzieckim, pozostałym w szpitalu. Po latach, w 1972 spotkała się z uczestnikiem tamtych wydarzeń Emilem Kardinem, który opisał jej wspomnienia w książce pt. Odsłonięte skrzydło.
Po wojnie dokształcała się w szkole pielęgniarskiej w Przemyślu. Kontynuowała pracę w sanockim szpitalu jako pielęgniarka, asystując m.in. przy operacjach prowadzonych przez dr. Jana Zigmunda.