napisał również kilka utworów dla Miny na jej koncertowy album Mina Live '78.
Lata 80. W latach 80. wyszły jego kolejne albumy: Panama e dintorni (1981), La città di frontiera (1983), dedykowany zaprzyjaźnionemu z nim Randy Newmanowi, i Ventilazione (1984). W 1986 roku wydał album 700 Giorni, zdradzający nowy kierunek jego poszukiwań, który wyznaczały inspiracje współczesną muzyką ludową Afryki Południowej. Wyprodukowany przez Allana Goldberga, jest albumem jeszcze bardziej eksperymentalnym, niemal przeciążonym dźwiękami i sugestiami. Południowoafrykański taniec „Buontempo”, celtycki „Gli amanti d'Irlanda” czy etniczny pastisz „Non è facile danzare” są już świadectwem tych jego poszukiwań w ramach world music, które znalazły swoją realizację w albumach wydanych pod koniec dekady. Z kolei inne utwory („Dieci soldati”, „Il passaggio dei partigiani” i „La casa”), zbudowane na osnowie instrumentalnej, zawierają szereg rozważań na temat kodu genetycznego narodu włoskiego, wynikającego z jego oporu wobec faszyzmu i pierwszych lat istnienia Republiki. Ale głównym utworem albumu jest „Una notte in Italia”, będący refleksją na temat życia w ciągłym konflikcie z wyrzutami sumienia i z potrzebą moralnego postępowania.