Eugeniusz Weese (ur. 16 sierpnia 1899 w Częstochowie, zm. w kwietniu 1986 w Hammersmith w Londynie) – polski działacz niepodległościowy, prawnik i urzędnik konsularny.
Życiorys Syn Karola Hugona (ur. 1868), kolejarza i Amalii z domu Dreger (ur. 1872), urodzony 16 sierpnia 1899 w Częstochowie. Wyznania ewangelicko-augsburskiego. Młodszy brat Kazimierza Stanisława (1898–1970) i Tadeusza (1896–1915). Cała rodzina była zaangażowana w działalność niepodległościową. Rodzice zostali odznaczeni Medalami Niepodległosci, a synowie Kazimierz i Tadeusz – Krzyżami Niepodległości.
Od 1915 służył w Legionach Polskich, a później w Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1918–1919 w Wojsku Polskim. Ukończył Szkołę Podchorążych POW w Częstochowie i Szkołę Podoficerską w 11 pułku ułanów.
Od 1 lutego 1922 pracownik polskiej służby zagranicznej, m.in. zatrudniony w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych w charakterze pracownika kontraktowego. Od 1 listopada 1931 przebuwał na urlopie bezpłatnym. W tym okresie studiował prawo, uzyskując tytuł magistra praw. Od 1 sierpnia 1933 prowizoryczny wicekonsul w Konsulacie Generalnym w Charkowie, a od 1 lutego 1934 prowizoryczny konsul Konsulatu w Leningradzie.