Adrian Gleń (ur. 12 grudnia 1977) – polski krytyk literacki, teoretyk literatury i poeta.
Doktor habilitowany, pracownik Zakładu Literatury Współczesnej i Teorii Literatury Uniwersytetu Opolskiego. Zajmuje się m.in. koncepcjami Martina Heideggera, teorią i historią krytyki literackiej i polską literaturą współczesną. Publikował m.in. w „Estetyce i Krytyce”, „Pamiętniku Literackim”, „Przeglądzie Filozoficzno-Literackim”, „Ruchu Filozoficznym”, „Ruchu Literackim” i „Tekstach Drugich”.
Książki książki krytycznoliterackie i monografie: W tej latarni...: późna twórczość Mirona Białoszewskiego w perspektywie hermeneutycznej (UO-IFP, Opole 2004) Przez tekst do istnienia: wędrówka po Krymie i Mickiewiczu (Towarzystwo Ogród Ksiąg, Warszawa 2005) Bycie, słowo, człowiek: inspiracje heidegerowskie w literaturze (Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2007) Istnienie i literatura: notatnik hermeneuty (Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Biblioteka Toposu, Sopot 2010) Do prawdy: studia i szkice o literaturze najnowszej (Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2012) Marzenie, które czyni poetą: autentyczność i empatia w dziele literackim Juliana Kornhausera (Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, Kraków 2013) Czułość: studia i eseje o literaturze najnowszej (Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Biblioteka Toposu,