Rauf Fico (ur. 13 marca 1881 w SanieRobert Elsie, A Biographical Dictionary of Albanian History, I.B. Tauris 2013, s. 139., zm. 23 stycznia 1944 w Tiranie) – albański polityk i dyplomata, w latach 1929–1931 minister spraw zagranicznych.
Życiorys Syn sędziego Ramiza Fico i Ruzi (z d. Buzo). Uczył się w Wiedniu, a także w osmańskiej szkole kształcącej urzędników państwowych Mekteb-i Mülkiye. W 1903 podjął staż w administracji wilajetu Janiny, pełniąc funkcję sekretarza walego. W kwietniu 1906 objął funkcję kajmakama w Konitsy. W latach 1909–1910 pełnił funkcję podprefekta w Margëlliçi (Margeriti).
Od 1903 współpracował z albańskimi działaczami narodowymi (Bajo Topulli, Salih Butka), brał udział w kongresie narodowym w Monastirze, na którym omawiano kwestię jednolitego alfabetu dla języka albańskiego. W 1912 zrezygnował z pracy w administracji osmańskiej i podjął współpracę z rządem Ismaila Qemala jako doradca w ministerstwie spraw wewnętrznych. W latach 1913–1914 pełnił funkcję prefekta Beratu, a następnie w 1914 - prefekta Wlory. W 1914 zajmował się kwestią muhaxhirów (Albańczyków, którzy uciekli z terytoriów kontrolowanych przez Serbię). W czasie I wojny światowej pełnił funkcję wiceprefekta Tirany (pod okupacją austro-węgierską).