biblioteka, sygnatura rękopisu, numer karty lub strony); opis fizyczny: format papieru podany w centymetrach lub milimetrach i charakterystyka (gładki, w kratkę, w linię, czerpany, ze znakiem wodnym itp.), przy kodeksach – opis oprawy i informacja o liczbie kart lub stron, stan zachowania (informacja o uszkodzeniach); opis sposobu zapisu – pismo ręczne lub maszynowe, atrament czy ołówek, uwagi o dukcie pisma i jego czytelności; uwagi o wyglądzie autografu – tekst pisany jednostronnie lub obustronnie, opis marginaliów autorskich, rysunków, ew. układu tekstu na karcie; informacja o drukowanych podobiznach autografu (łac. fascimile ‘podobizna’), jeżeli rękopis jest wyjątkowo cenny lub trudno dostępny – wiadomość o mikrofilmach. Opis pierwodruku w czasopiśmie lub książce zbiorowej – jego geneza, opis bibliograficzny, uwagi tekstologiczne (dotyczące np. oceny poprawności druku, korekty, informacji o kontroli autorskiej, podstawy druku), ingerencje cenzury, konfiskaty. Opis bibliograficzny następnych druków autorskich. Informacja o wydaniach źródłowych tekstu, zwłaszcza krytycznych. Oznaczenie podstawy druku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Komentarz tekstologiczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.