thumb|Grób Franciszka Jamki-Koperskiego i Huberta Drapelli na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Franciszek Jamka-Koperski (ur. 22 października 1896 w Zwardoniu, zm. 26 czerwca 1965) – major administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 października 1896Rocznik Oficerski 1932. lub 23 sierpnia 1895Rocznik Oficerski 1928.. Przed 1914 był członkiem Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. W 1916 został wzięty do niewoli rosyjskiej. W 1918 służył w II Korpusie Polskim w Rosji. 11 maja 1918 wziął udział w bitwie pod Kaniowem jako żołnierz 5 baterii artylerii.
U kresu wojny wstąpił do Wojska Polskiego. Został żołnierzem 1 pułku ułanów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Był adiutantem Komendy Miasta Kielce, w stopniu podporucznika referentem oświatowym Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” od 16 kwietnia 1920, referentem biblioteki żołnierskiej Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”. Pełnił funkcję dowódcy Szkoły Podoficerów Oświatowych oraz od 1922 do 1923 dowódcy plutonu w 41 pułku piechoty w Suwałkach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.