Po wybuchu I wojny światowej, 16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Brał udział w kampanii karpackiej, 30 października 1914 odniósł rany w bitwie pod Mołotkowem, po czym przebywał na leczeniu, a następnie odbył kształcenie w Szkole Podchorążych w Krakowie, później w Jabłonkowie i Syhocie Marmaroskim. Mianowany chorążym piechoty legionów 26 maja 1915 i przydzielony do I batalionu 2 pułku piechoty w składzie II Brygady. Został ponownie ranny w listopadzie 1915 i był na leczeniu w Krakowie. Od 1916 służył w batalionie uzupełniającym nr III przy Komendzie Grupy Legionów Polskich. Został awansowany do stopnia podporucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1916. Później ponownie służył w 2 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym był oficerem Polskiego Korpusu Posiłkowego. W bitwie pod Rarańczą przeszedł front i został żołnierzem II Korpusu Polskiego w Rosji. Brał udział w bitwie pod Kaniowem 11 maja 1918. Przedostał się w przebraniu do rosyjskiego Kubania, gdzie wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich.