Obszar i podział na subregiony O ile północna i południowa granica Niziny są jasno określone przez wybrzeża morskie, góry i wyżyny, o tyle granica zachodnia w okolicy Cieśniny Kaletańskiej, a zwłaszcza wschodnia poza dolną i środkową Wisłą, nie mają wyraźnego wyznacznika i są przyjmowane umownie. Przejście w rozległą Nizinę Wschodnioeuropejską (a konkretnie w jej subregion – Nizinę Wschodniobałtycko-Białoruską) ma charakter strefy stopniowego zanikania jednych i uwydatniania innych cech środowiska przyrodniczego, głównie klimatycznych i botanicznych. Jerzy Kondracki, autor regionalizacji geograficznej Polski i Europy, omawianą granicę wytyczył w północno-wschodniej Polsce w rejonie dolin Pasłęki, dolnego Bugu i górnego Wieprza w taki sposób, że do Niziny Wschodnioeuropejskiej włączył Pojezierze Mazurskie, Nizinę Północnopodlaską i Polesie Zachodnie, a do Niziny Środkowoeuropejskiej przypisał Pojezierze Iławskie, Nizinę Północnomazowiecką i Nizinę Południowpodlaską.