Zabytki Zachowany w dużym stopniu układ urbanistyczny miasta rzymskiego z I w. p.n.e. z dawnym forum (obecnie plac św. Michała) oraz głównymi ulicami cardo (via Cenami, via Fillungo) i decumanus (Via S. Paolino, Via Roma, Via Santa Croce) Relikty zabudowy z czasów rzymskich: amfiteatru na Piazza dell'Anfiteatro (2 poł. I w. n.e.), teatru (wykorzystane jako dolna część dzwonnicy kościoła Sant'Agostino) oraz domu z I w. n.e., odkryte w 2010 r. (Via C. Battisti) Katedra św. Marcina (Cattedrale di San Martino) - powstała w okresie od XI do XIV wieku w wyniku przebudowy VI-wiecznego kościoła. XIII-wieczna, bogato dekorowana fasada budynku podzielona jest na dwie części. W dolnej znajduje się trójarkadowy otwarty portyk, powyżej trzy kondygnacje arkadowych galeryjek z kolumienkami o dekorowanych trzonach. Na fasadzie znajduje się również kopia rzeźby św. Marcina dzielącego się swoim płaszczem z żebrakiem (oryginał wewnątrz). Do fasady od strony południowej przylega dzwonnica z XI w. Wnętrze trójnawowe w stylu gotyckim. Wewnątrz katedry można oglądać trzymetrowy krucyfiks Volto Santo (Święta Twarz). Według legendy krucyfiks został wyrzucony przez morze na wybrzeżu Toskanii. Następnie na polecenie biskupa drewniany krzyż załadowano na wóz bez woźnicy. Konie miały go dowieźć do Lukki i zatrzymać się przed kościołem San Martino.