thumb|240px|Inkaska droga w okolicach Machu Picchu. left|200px|thumb|Chaski z muszlą pututu i kipu (Felipe Guamán Poma de Ayala, 1616). 240px|thumb|Ruiny tambo w Runkuraqay. 240px|thumb|Most wiszący Q'iswa Chaka nad rzeką Apurímac. Qhapac Ñan (pol. „Trakt Królewski”, także Inka Ñan, Ñawpa Ñan, Chaki Ñan, także hiszp. Camino del Señor i Camino del Shapa Inka) – rozległy system dróg dawnego Imperium Inków o łącznej długości ponad 30 tys. km, oplatający Andy, od obecnej Kolumbii, przez Ekwador, Peru, Boliwię aż do Chile i Argentyny, łączący m.in. tereny powyżej 6000 m n.p.m. z wybrzeżem Oceanu Spokojnego.
W 2014 roku system Qhapac Ñan został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Geografia System dróg ma łączną długość ponad 30 tys. km. Sieć dróg oplata Andy, od obecnej Kolumbii, przez Ekwador, Peru, Boliwię aż do Chile i Argentyny, łącząc m.in. tereny powyżej 6000 m n.p.m. z wybrzeżem Oceanu Spokojnego. Drogi przebiegają przez bardzo zróżnicowane tereny – lasy tropikalne, pustynie oraz doliny i stoki górskie.
Historia System dróg został rozwinięty na przestrzeni kilku stuleci przez Imperium Inków na bazie dawnych szlaków cywilizacji pre-inkaskich.