Cyklaminian sodu, E952 – organiczny związek chemiczny z grupy cyklaminianów, sól kwasu cykloheksylosulfonowego i sodu. Jest sztuczną substancją słodzącą 30 razy słodszą od sacharozy (cukru spożywczego). Charakteryzują się wysokim stopniem dysocjacji w roztworach wodnych oraz niewielką pojemnością buforową.
Związek ten został odkryty przypadkowo w 1937 roku przez doktoranta Uniwersytetu Illinois, Michaela Svedę. Podczas pracy w laboratorium nad syntezą preparatu przeciwgorączkowego odłożył na blat stołu papierosa, a gdy podniósł go z powrotem do ust, poczuł słodki smak.
Cechy Cyklaminian sodu wyróżnia się dobrą rozpuszczalnością w wodzie oraz wysoką odpornością termiczną, co umożliwia jego stosowanie w żywności poddawanej obróbce cieplnej. Stabilność związku utrzymuje się w szerokim zakresie pH (od 2 do 10), a sam cyklaminian nie podlega metabolizmowi w ludzkim organizmie.
Jedną z ważniejszych cech technologicznych cyklaminianów jest efekt synergiczny, jaki wykazują w połączeniu z sacharyną. Zastosowanie ich w proporcji masowej około 10:1 pozwala ograniczyć charakterystyczny, metaliczny posmak sacharyny i uzyskać bardziej zrównoważoną słodycz. W porównaniu z sacharozą potencjał słodzący cyklaminianu sodu szacuje się na około 30–40 jednostek.