W styczniu 1987 roku władze miasta przekazały budynek przy alei W. Korfantego 3 na własność Muzeum Śląskiego, a w maju 1988 roku oddano pierwsze sale wystawowe na parterze budynku. Adaptacja czteropiętrowego gmachu trwała do października 1992 roku, kiedy to udostępniono ostatnie sale ekspozycyjne na trzecim piętrze.
Do Muzeum Śląskiego w 1988 roku powróciła przechowywana w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu część przedwojennych zbiorów placówki, w tym najcenniejsza kolekcja obrazów polskiego malarstwa dawnego, która została wyeksponowana na wystawie stałej Galerii sztuki polskiej 1800–1945. W 1990 roku utworzono Centrum Scenografii Polskiej, a w 1996 roku muzeum odzyskało ceramikę, grafikę, rysunki oraz zbiory rzemiosła artystycznego.
Pierwotnie nowa siedziba Muzeum Śląskiego miała powstać przy ulicy Ceglanej. Na ten cel w 1986 roku miasto Katowice zapewniło grunt, co formalnie zwieńczono aktem darowizny w 2002 roku. Ogłoszono drugi konkurs architektoniczny na budowę nowego gmachu Muzeum Śląskiego – jego zwycięzcą został Jan Fischer, a prace projektowe trwały do 1990 roku.