Piotr Krasoń (ur. 1956 w Szczecinie [on-line] [dostęp 2016-02-14].) – polski matematyk, specjalizujący się w geometrii algebraicznej, K-teorii, metodach numerycznych, teorii homotopii oraz topologii algebraicznej; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Szczecińskim.
Życiorys Urodził się w 1956 roku w Szczecinie, z którym związał całe swoje życie prywatne i zawodowe. Po ukończeniu kolejno szkoły podstawowej i średniej podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej, które ukończył w 1977 roku zdobywając tytuł magistra inżyniera. Niedługo potem rozpoczął drugi kierunek studiów – matematykę na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, zakończone magisterium także w 1977 roku. W 1980 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Politechnice Szczecińskiej na podstawie pracy pt. Metoda równań całkowych w wybranych dynamicznych i statycznych zagadnieniach teorii pola elektromagnetycznego, napisanej pod kierunkiem prof. Wojciecha Antoniego Lipińskiego. Praca ta otrzymała nagrodę III stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W 1989 roku otrzymał stopień naukowy Doktora habilitowanego na podstawie rozprawy nt.