„Lubliniecki Pamiętnik Pedagogiczny”, nr 2. Lubliniec 1997..
Kuria biskupia w Katowicach 26 czerwca 1931 r. „w uznaniu nieprzeciętnych zasług położonych dla diecezji” nadała mu „prawo noszenia pelerynki proboszczowskiej”, natomiast Stolica Apostolska odznaczyła złotym krzyżem: Pro Ecclesia et Pontifice”.
W 1931 r. ks. kpt. Jan Szymała otrzymał awans na majora, a siedem lat później – na pułkownika. Podlegały mu dwa garnizony: w Lublińcu i Tarnowskich Górach z kościołem pw. św. Anny, które to garnizony wchodziły w skład dekanatu krakowskiego diecezji polowej. Ksiądz Szymała uporządkował cmentarz wojskowy w Lublińcu, gdzie pochowano żołnierzy niemieckich poległych w I wojnie światowej, powstańców śląskich, a następnie oficerów polskich i ich rodziny zmarłych w okresie międzywojennym. Na 140 grobach postawił okazałe krzyże.