Dokończenie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/1985, s.82-84, ISSN 0137-3552.
W 1955 debiutował na łamach Gazety Poznańskiej pamfletem na krytyków i recenzentów. Od 1956 do 1957 był członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma Wyboje. Od 1960 do 1982 wygłaszał na antenie radia poznańskiego felietony filmowe pod pseudonimem Krzysztof Kazimierski. Od 1 listopada 1965 pracował w redakcji Nurtu (od 1 grudnia 1974 jako redaktor naczelny).
Oprócz działalności dziennikarskiej i felietonistycznej publikował rozprawy z historii kina i filmu, w tym wielkopolskiego. Interesował się kinematografią radziecką, niemiecką i japońską. Inspirował i organizował imprezy filmowe w Poznaniu i Wielkopolsce. Przetłumaczył i opatrzył wstępem książkę Ingmara Bergmana Scenariusze (1973, 1977), a także napisał wstęp do Scen z życia małżeńskiego (1976). Przygotował do publikacji (wraz z Edmundem Makowskim) wspomnienia uczestników kampanii wrześniowej z Wielkopolski (Dni klęski, dni chwały). Napisał wstęp do gwarowych gawęd Stanisława Strugarka Wuja Ceśku opowiada (1977). Był też animatorem ruchu pamiętnikarskiego Wielkopolan i konkursów pamiętnikarskich.