Monaster św. Jana Chrzciciela – prawosławny męski klasztor w Kazaniu, w jurysdykcji eparchii kazańskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Historia Monaster został wzniesiony w latach 1564–1568 jako placówka filialna monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Swijażsku. Jako samodzielna męska wspólnota mnisza działał od 1595. Zbudowany w XVI w. kompleks klasztorny przetrwał do pożaru w 1649. Odbudowa klasztoru była możliwa dzięki datkom zamożnego kupca z Kazania Gawriiła Antipina. W latach 1649–1652 zbudowano nowe obiekty monasterskie: sobór Wjazdu Pańskiego do Jerozolimy z bocznymi ołtarzami św. Jana Chrzciciela i św. Jana Teologa, cerkiew Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni z przylegającym do niej budynkiem mieszkalnym dla mnichów, drugi budynek z celami oraz dzwonnicę. W 1652 po zakończeniu prac nad klasztorem został on powtórnie poświęcony przez metropolitę kazańskiego Korneliusza. Monaster św. Jana Chrzciciela nie był zamożną wspólnotą. W 1764, po sekularyzacji majątków cerkiewnych przeprowadzonej przez Katarzynę II, klasztor nie został zaliczony do żadnej klasy monasterów otrzymujących wsparcie finansowe od państwa. W XIX w. kilkakrotnie było rozważane jego zamknięcie.