Stępkę krążownika położono w Fairfield Shipbuilding and Engineering Company w Govan 28 czerwca 1894 roku, a wodowanie odbyło się ponad rok później – 5 września 1895 roku. Nazwę HMS „Venus” otrzymał jako czwarty z kolei okręt w brytyjskiej marynarce wojennej, nawiązywała ona do rzymskiej bogini miłości Wenus. Do służby w Royal Navy okręt wszedł 9 listopada 1897 roku, klasyfikowany wówczas jako krążownik II klasy. Koszt budowy okrętu wyniósł 249 938 £.
Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna „Venus” miała wyporność 5690 t (5600 długich ton1 długa tona (tona standardowa – ts) = 2240 funtów brytyjskich = 1016,05 kg.) przy długości całkowitej 113,7 m (106,7 m między pionami), szerokości 16,3 m i zanurzeniu 6,25 m. Posiadał podwyższony pokład dziobowy, za którym znajdował się pomost bojowy;