Przypuszczenie, że w 251 zmarł tam na zarazę młody cesarz Hostylian (być może wraz ze swą matką Herennią Etruscillą), oparte jest głównie na spekulacjach wynikających z odnalezienia na miejscowej nekropolii okazałego mauzoleum z bogatym wyposażeniem (→Badania i wykopaliska). Wiosną 285 r. w pobliżu rozegrała się bitwa nad Margus (Morawą), decydująca dla Dioklecjana, który pokonał tam liczniejsze wojska KarynusaEutropiusz, Breviarium ab Urbe condita 9,20.. Na początku swych rządów Dioklecjan w nowym podziale administracyjnym państwa wyznaczył Viminacium stolicą prowincji Moesia Superior Margensis, przynależnej do diecezji Dacja. Brak jednak przekonujących dowodów na to, iż później było ono miejscem historycznych spotkań cesarzy, m.in. synów Konstantyna decydujących o podziale jego imperium (337), czy Teodozjusza Wielkiego i Gracjana podczas wojen z Gotami w 382.
Miasto uległo zniszczeniu przez Hunów Attyli w 441 r. i choć ponownie zaludnione przez germańskich osadników (Ostrogotów), odtąd już podupadało. Odbudowane za Justyniana, który przeznaczył mu rolę wysuniętej placówki granicznej cesarstwa, później w VI stuleciu zdobyte zostało przez Awarów (584) i ostatecznie zajęte przez Słowian.