Po zakończeniu wojny pracował jako nauczyciel w Tyńcu, od 1946 w szkole podstawowej w Ostropie, następnie objął funkcję dyrektora szkoły przemysłowej działającej przy kopalni „Pstrowski” w Biskupicach. Równocześnie działał jako wizytator szkół zawodowych w strukturze Ministerstwa Górnictwa. Od 1946 do 1949 studiował na Wydziale Administracji Publicznej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach, gdzie w 1952 uzyskał dyplom ukończenia studiów. Przeniósł się na obszar i pełnił funkcje dyrektora szkół w strukturze Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy: Gimnazjum Przemysłu Rafinerii Nafty w Jaśle od 1950 do 1954, Zasadniczej Szkoły Elektrycznej w Jaśle od 1954 do 1958, Zasadniczej Szkoły Metalowo-Włókienniczej w Rakszawie od lutego 1958 do 1 września 1959. Następnie sprawował stanowisko dyrektora szkół mechanicznych przy Fabryce Wagonów w Sanoku od 1959 do 1968. W tym czasie oddany został do użytku okazały gmach szkoły 8 marca 1960. Równolegle od 1962 do 1965 był dyrektorem wydzielonej ze szkół mechanicznych Zasadniczej Szkoły Zawodowej Sanockiej Fabryki Autobusów.