Z uwagi na potrzebę dużego zasięgu oraz bezpieczeństwa eksploatacji, samoloty patrolowe bazowania lądowego początkowo stanowiły zaadaptowane wielosilnikowe bombowce. Jednym z pierwszych był brytyjski Blackburn Kangaroo z 1918 roku. Budowa patrolowych wariantów bombowców była kontynuowana podczas II wojny światowej, jak Vickers Wellington i Consolidated PB4Y-2 Privateer, a sporadycznie też po wojnie, jak radziecki Tu-142. Już od końca okresu międzywojennego coraz częściej samoloty patrolowe wywodziły się konstrukcyjnie z samolotów pasażerskich, jak Lockheed Hudson. Jedną z bardziej udanych konstrukcji tego typu był niemiecki Focke-Wulf Fw 200 z czasów II wojny światowej, używany zarówno do atakowania żeglugi, jak i naprowadzania okrętów podwodnych. Później, aż do czasów obecnych, wraz z rozwojem lotnictwa komunikacyjnego, konstrukcje samolotów patrolowych oparte były przede wszystkim na samolotach pasażerskich lub transportowych, o napędzie turbośmigłowym lub odrzutowym. Najbardziej rozpowszechnioną konstrukcją na świecie stał się amerykański turbośmigłowy Lockheed P-3 Orion, używany od lat 60. XX wieku do chwili obecnej.
Samoloty używane do celów patrolowo-ratowniczych mogą poszukiwać grup rozbitków, oznaczać miejsce katastrofy, zrzucać środki ratownicze (tratwy, kamizelki, medykamenty).
Przypisy
Patrolowy