niższa, większa część dostarczała powietrze do turbosprężarki, a wyższa, mniejsza chłodziła układ ERS. Pod airboksem znajdował się również bardzo mały kanał chłodzący, popularne rozwiązanie wśród samochodów Formuły 1 2016 roku. Za airboksem, na szczycie osłony silnika, zamocowano natomiast małe skrzydełko, upraszczające przepływ powietrza do tylnego spojlera. Pokrywa silnika została wybrzuszona po to, aby pomieścić jednostkę napędową i chłodnice. Zastosowano także niewielką „płetwę rekina”, kończącą się na dole podpórki tylnego spojlera.
Boczne wloty były tradycyjne, a zastosowane pod nimi niewielkie szczeliny miały na celu chłodzenie układów elektronicznych; było to nietypowe rozwiązanie, ponieważ większość konstruktorów chłodziła układy elektroniczne szczelinami znajdującymi się wewnątrz wlotów. Na zewnętrznych krawędziach sekcji bocznych znajdowały się małe wybrzuszenia – zewnętrzne krawędzie układu zderzenia bocznego. Same sekcje boczne wykazywały pewne podobieństwo do Ferrari, ale były większe od sekcji skonstruowanych przez włoską markę, a ich ogólny profil był bardziej konserwatywny. Mogło to mieć związek z faktem, iż Ferrari używało innych rdzeni chłodnic aniżeli Haas.