13 listopada 1799 został wyświęcony na biskupa orenburskiego, pierwszego ordynariusza nowo utworzonej eparchii. W eparchii orenburskiej otworzył seminarium duchowne, niższe szkoły duchowne w Orenburgu, Mienzelinsku i Bugulmie oraz monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Ufie.
Siedem lat później został przeniesiony na katedrę tobolską i syberyjską, otrzymał wówczas godność arcybiskupią. Metropolita kijowski Eugeniusz, historyk Cerkwi, opisywał go jako człowieka prostego, ale bardzo dobrego. Jego serdeczność sprawiała, że był bardzo lubiany przez wiernych. Równocześnie prowadził, także jako biskup, ascetyczny tryb życia.
Eparchią tobolską kierował do 1822, gdy przeniesiono go w stan spoczynku, wyznaczając jako miejsce stałego pobytu najpierw monaster w Abałaku, a następnie Mgarski Monaster Przemienienia Pańskiego w okolicach Łubni. Tam też zmarł trzy lata później i został pochowany w głównej monasterskiej cerkwi Przemienienia Pańskiego.
Odznaczony orderem św. Anny I stopnia.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1825 Kategoria:Biskupi orenburscy Kategoria:Biskupi tobolscy Kategoria:Zakonnicy Mgarskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego Kategoria:Zakonnicy monasteru św. Jerzego w Nowogrodzie Wielkim Kategoria:Zakonnicy Ławry Pieczerskiej