Od początku rozgrywania Mistrzostw Świata Formuły 1, tj. od roku 1950, w sporcie tym były używane numery startowe. Aż do sezonu 1972 numery były przyznawane w zależności od organizatorów poszczególnych Grand Prix. W trakcie sezonu 1973 wprowadzono stałe numery startowe, oparte na klasyfikacji konstruktorów. Numery były stałe dla poszczególnych konstruktorów i nie zmieniały się w kolejnych sezonach, z dwoma wyjątkami: albo jeżeli konstruktor zatrudniał mistrza świata (któremu przysługiwał numer 1), albo jeżeli możliwe było wykorzystanie wolnych numerów (np. w przypadku upadku jakiegoś konstruktora). Ten system zmienił się w roku 1996, od kiedy to numery były co roku zmieniane na podstawie ubiegłorocznej klasyfikacji konstruktorów (mistrzowi świata nadal przysługiwał numer 1). Od 2014 roku każdy kierowca przez całą karierę w Formule 1 ściga się ze stałym, wybranym przez siebie numerem; mistrz świata może, ale nie musi, użyć numeru 1. Przed sezonem 2026 wprowadzono możliwość zmiany przez kierowców ich numeru na inny niż ten, który wybrali jako pierwszy podczas ich startów w Formule 1. Jako pierwszy z tej możliwości skorzystał Max Verstappen.