Kościół Świętego Judy Tadeusza w Łuczaju – kościół parafialny w Łuczaju na Białorusi. Zabytek architektury z elementami baroku i klasycyzmu.
Historia Kościół ufundowała w 1766 r. Elżbieta Puzyna z Ogińskich, lecz dokończony został w 1776 r. ze środków Tadeusza Ogińskiego, właściciela Łuczaju. W 1777 roku budynek został poświęcony przez bp Feliksa Towiańskiego w imię patrona fundatora, Apostoła Judy Tadeusza oraz jezuitów św. Ignacego i św. Franciszka Ksawerego. Pierwotnie kościół został zbudowany w stylu barokowym, w pierwszej połowie XIX wieku został nieznacznie przebudowany w ówcześnie modnym stylu klasycystycznym (stanisławowskim).
Niewykluczone, że został zbudowany według projektu włoskiego architekta Carlo Spampaniego. Do połowy lat 70. XX wieku w kościele znajdowały się portrety fundatorów Antoniego Puzyny i Elżbiety Puzyny z Ogińskich. Po restauracji w 1992 r. znajdują się w Muzeum Sztuki w Witebsku.
W 1911 roku grupa malarzy, absolwentów Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych na czele z jej dyrektorem Kazimierzem Stabrowskim, przeprowadziła renowację i rekonstrukcję iluzjonistycznych malowideł ściennych (dzieło malarzy włoskich).