Wojna iracko-irańska rozpoczęła się 22 września 1980 od ataku Iraku na wschodniego sąsiada. Uderzenia powietrzne Irakijczyków w pierwszych dniach wojny zakończyły się niepowodzeniem. Opór irańskich wojsk lądowych był natomiast słaby i nieskoordynowany. Strażnicy Rewolucji, chociaż ich morale było wysokie, przez brak doświadczenia ponieśli w pierwszych miesiącach wojny bardzo ciężkie straty. Brali udział w zatrzymaniu irackiej operacji Kadisijja. Na innym odcinku frontu między 22 września a 10 listopada 1980 brali udział w obronie Chorramszahru, zdobytego ostatecznie przez Irakijczyków i Abadanu, którego Irakijczycy nigdy nie zajęli, dobrze radząc sobie z obroną w terenie trudnym, zurbanizowanym.
Od lutego-marca 1981 Strażnicy Rewolucji brali udział w licznych niewielkich operacjach ofensywnych na całej długości frontu. W maju 1981 brali udział w walkach o wzgórza wokół Susangerdu, gdzie odnieśli częściowe sukcesy, nie zdołali jednak przełamać irackich linii obronnych. W końcu września wzięli udział w odblokowaniu oblężonego Abadanu (operacja Ósmy Imam 27 września 1981). 9 listopada tego samego roku 14 tys. Strażników, razem z 1. i 2. Brygadą Pancerną z 16 Dywizji Pancernej oraz jedną dywizją piechoty, wzięło udział w operacji Droga do Jerozolimy, której celem było odbicie Bostanu.