W uogólnionym nadciśnieniu wrotnym, związanym przede wszystkim z marskością wątroby, dochodzi do wytworzenia krążenia obocznego wrotno-systemowego. Krążenie oboczne wykorzystuje żyłę żołądkową lewą (żyła wieńcowa żołądka) uchodzącą do żyły wrotnej, która jednocześnie łączy się z dolnymi żyłami przełykowymi będącymi dopływami żyły nieparzystej oraz łączy się z żyłami przeponowymi będącymi dopływami żyły głównej dolnej. Z krążeniem systemowym, poprzez połączenie ze splotem żylnym dna żołądka i układem żył wpustu, łączą żyły żołądkowe krótkie uchodzące do żyły śledzionowej będącej dopływem żyły wrotnej. W rezultacie nadciśnienia wrotnego dochodzi do znacznego poszerzenia tych żył.
W przypadku zakrzepicy żyły śledzionowej krew z żyły śledzionowej przepływa w kierunku wstecznym poprzez żyły żołądkowe krótkie przez splot żylny dna żołądka, a następnie przez żyłę żołądkową lewą do żyły wrotnej. Poprzez wzrost ciśnienia w splocie żylnym dna żołądka dochodzi do powstania izolowanych żylaków dna żołądka, a ponieważ ciśnienie w żyle wrotnej pozostaje prawidłowe nie dochodzi do powstania żylaków przełyku. Zakrzepica żyły śledzionowej występuje głównie u chorych z rakiem trzustki, ostrym zapaleniem trzustki i w przebiegu zespołów mieloproliferacyjnych.