Celem leczenia jest obniżenie częstości skurczowej serca poniżej 55 skurczów na minutę lub o 25% w stosunku do wartości wyjściowej. Leczenie u chorych z marskością często jest źle tolerowane. W leczeniu stosuje się azotany, szczególnie diazotan izosorbidu, który poprzez skurcz naczyń trzewnych i obniżenie oporu wątrobowego zmniejsza ciśnienie w żyle wrotnej, ale jednocześnie wykazuje wpływ wazodylatacyjny w stosunku do naczyń obwodowych. Połączenie nitratów i beta blokerów wykazuje większą skuteczność w obniżeniu ciśnienia wrotnego niż sam beta bloker.
W przypadku izolowanych żylaków dna żołądka, które występują zwykle przy niskich wartościach ciśnienia wrotnego, rola profilaktyki krwawienia jest niejasna. W przypadku izolowanych żylaków żołądka w przebiegu marskości wątroby leczenie beta blokerami może być skuteczne. Z kolei rola leczenia profilaktycznego za pomocą beta blokerów izolowanych żylaków żołądka spowodowanych lewostronnym nadciśnieniem wrotnym (zakrzepicą żyły wrotnej) jest nieustalona.
Leczenie krwawienia z żylaków żołądka Ostre krwawienie z żylaków żołądka może stanowić zagrożenie życia i leczenie odbywa się w warunkach szpitalnych. Leczenie żylaków żołądka spowodowanych nadciśnieniem wrotnym jest podobne do leczenia żylaków przełyku.