Erika Weinstein z domu Götz (ur. 6 stycznia 1950 w Schweinfurcie) – niemiecka lekkoatletka, sprinterka i płotkarka, medalistka halowych mistrzostw Europy. W czasie swojej kariery reprezentowała RFN.
Na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Rita Wilden, Weinstein, Christel Frese i Inge Bödding) oraz brązowy medal w biegu na 400 metrów (za swymi rodaczkami Frese i Bödding).
Ponownie zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Dagmar Jost, Weinstein, Annelie Wilden i Gisela Ellenberger) na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie, a w biegu na 400 metrów odpadła w półfinale. Na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu również odpadła w półfinale biegu na 400 metrów. 18 lipca 1975 w Durham ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 440 jardów wynikiem 3:30,3 (sztafeta RFN biegła w składzie: Christiane Krause, Dagmar Jost, Weinstein i Elke Barth).
Później zaczęła specjalizować się w biegu na 400 metrów przez płotki. Wystąpiła w tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze, ale odpadła w półfinale.